Sterker terug uit Uganda

20170216_103029

Na een lange voorbereidingstijd vertrokken elf leerlingen en drie personeelsleden naar Bukomansimbi in Uganda. Op 13 februari was het eindelijk zover. Het vliegtuig vertrok…

Waarom Uganda?

We vinden het belangrijk om de leerlingen zelfbewuster te laten worden. In Nederland hebben we het goed. Maar er is ook een andere wereld waar het leven er heel anders uitziet.
Al sinds 2009 zamelen we geld in voor de stichting UP4S. De stichting heeft een basis- en middelbare school in Bukomansimbi en biedt onderdak en onderwijs aan kansarme kinderen. Ook is er het Kidsgear koor dat elk jaar in Nederland verschillende scholen (waaronder het Jan Arentsz) bezoekt.

Cultuurshock

Na een rustige vlucht landde de groep op het vliegveld van Entebbe. Voor de meeste leerlingen was dit de eerste lange vliegreis in hun leven.
Het verschil met de Afrikaanse cultuur was direct merkbaar: er was bijna nergens Wifi en dan kun je dus geen contact met het thuisfront maken. Dat bleek voor sommigen lastiger dan verwacht. En dit was nog maar een voorbode van wat we zouden meemaken gedurende de tien dagen die we in Afrika verbleven.

Een lesdag in Afrika

Een lesdag in Afrika is anders dan een gemiddelde lesdag op het Jan Arentsz. De lessen starten om 07.30 uur en eindigen pas om 21.30 uur! Er wordt klassikaal les gegeven en er zijn nauwelijks actieve werkvormen. De leerlingen slapen op grote slaapzalen en krijgen elke dag hetzelfde te eten.
Onze leerlingen mochten hierbij aanwezig zijn en zelf ook lesgeven. En dus organiseerden ze een sportdag voor alle 500 leerlingen. De Afrikaanse leerlingen genoten ervan!
De stichting probeert ook zelfvoorzienend te zijn. Zo vangen ze regenwater op, zijn er zonnepanelen om energie op te wekken en hebben ze een eigen moestuin. Alle leerlingen en personeelsleden helpen mee en natuurlijk staken ook onze leerlingen de handen uit de mouwen.

Indrukken

Maar er was nog veel meer te doen. We bezochten verschillende dorpen en plaatsen zoals de markt in Masaka. We sliepen in lodges en uiteraard kon ook een safari niet uitblijven. We zagen leeuwen, olifanten en bavianen en kregen de schrik van ons leven toen er een nijlpaard langs de tent liep. Tel daarbij op het lange wachten, de warmte, het vuil, de armoede, de slechte wegen en dito sanitaire voorzieningen en de cultuurshock is compleet.
Maar er waren ook mooie momenten, kinderen die ontzettend blij waren met de knuffels die ze van onze leerlingen kregen bijvoorbeeld.

Trots!

Natuurlijk waren er ook moeilijke periodes. Diarree, ziektes, heimwee en confronterende situaties. Maar het was bovenal een fantastische reis.
Engels spreken, lesgeven, een sportdag organiseren, oogsten en 24/7 met elkaar opgescheept zitten. Je moet het maar doen. Onze leerlingen deden het en wat zijn we trots op ze. Ze zijn zich bewuster geworden van de verschillen.

 

Geen reacties mogelijk.